2. หล่อนนั่งอยู่บนตัวเขา

ขณะที่ Requiem เพลงบทสุดท้ายของโมสาร์ท ดังกังวานมาจากเทิร์นเทเบิ้ลของห้องติดกัน

หล่อนขมวดคิ้ว แหงนหน้า ปิดเปลือกตาพริ้มและได้ยินเสียงร้องดังกระเส่าราวกับสำลักลมหายใจของตัวเองกรีดแทรกเสียงเพลงแห่งความตายบทนั้น

มือหยาบหนาของเขาบีบตะโบมอยู่ที่บั้นท้ายงอนอวบแน่น เขาซุกหน้าจูบ และกัดเนินอกอิ่มสล้างของหล่อนที่กระเพื่อมส่ายไหวไปตามจังหวะกระแทกกระทั้นร่านร้อน

สะเก็ดดาวนับหมื่นพันยังคงตกร่วงหลั่งพรูลงมาไม่ขาดสายอยู่ที่นอกหน้าต่าง แสงวิบวับสะท้อนกับม่านไข่มุกดูสวย และไม่เหมือนจริงแบบที่หล่อนเคยชอบนั่งจ้องมองและฝันไกลถึพระจันทร์หลายๆ ดวงที่หายไปนานแล้วจากโลกใบนี้

แต่คืนนี้หล่อนมีอย่างอื่นสนุกกว่า จับต้องได้มากกว่าความฝัน และให้ความรู้สึกทั้งปวดเจ็บ ทั้งสาแก่ใจ การขย่มโยก บดเบียดอยู่บนตัวผู้ชายนั้นยังให้ความซ่านกระสันได้มากมายท่วมท้น อย่างที่การนั่งมองสายฝนสะเก็ดดาวและฝันเพ้อไปไกลนั้นไม่มีวันจะให้ความรู้สึกเช่นนี้ได้

อีกครั้งและอีกครั้ง ตราบจนผ้าปูที่นอนสีม่วงเศร้าเปียกชุ่มด้วยเหงื่อของเธอและเขา หล่อนจึงลุกไปจุดบุหรี่สูบ ม่านควันกัญชาพรูพร่างดั่งสายหมอก และเมื่อเสียงสะอื้นของเขาดังแผ่วขึ้น หล่อนก็ลุกจากเตียง เดินเปลือยไปที่หน้าต่าง

1. จี๊ปสีน้ำทะเลคันเก่าคร่ำถูกหล่อนขับไปอย่างช้าๆ ตามถนนสีเทาที่เงียบงันและว่างเปล่า หล่อนสูบบุหรี่ พ่นควันอ้อยอิ่ง ขณะที่ขับรถไป พลางมองไปที่ริมฟุตบาทซ้ายมือนั่น พ่อของหล่อน เขาเดินสะพายถุงเป้สีเขียวหม่นไปตามบาทวิถีอย่างช้าๆ บางช่วง เขาหยุดอยู่ที่หน้าตู้ไปรษณีย์ และทิ้งจดหมาย 2-3 ฉบับลงไปในตู้สีแดงที่ยืนเงียบเหงาเดียวดายอยู่กลางแดดหนาวของฤดูไม่รู้ชื่อ

เขาจะเดินไปทั่วทั้งเมืองที่เงียบงัน ไปที่ตู้ไปรษณีย์ที่อยู่บนทุกๆ บาทวิถี เขาจะทิ้งจดหมาย 2-3 ฉบับลงไปในทุกๆ ตู้สีแดงนั้น และเมื่อเขาเดินไปจนทั่วทุกถนนแล้วเขาก็จะกลับเข้าบ้าน ซึ่งมักเป็นเวลาที่พระจันทร์หลายดวงวูบวับลับหายไปจากขอบฟ้าแล้ว

หล่อนละสายตาจากเขาก่อนกลับรถไปยังอีกฟากของถนน และรับผู้ชายร่างสูงใหญ่ ผมยาวระบ่าขึ้นรถ

3. เมื่อพ่อออกไปแล้ว หล่อนชอบเข้าไปในห้องของเขา รูปของแม่ยังคงถูกแปะด้วยสก๊อตเทปอยู่บนผนังข้างๆ โต๊ะเขียนหนังสือ แม่หายไปในคืนที่ดาวดวงนี้ยังมีทุกสรรพเสียงเหมือนดาวดวงอื่นๆ และคืนนั้นพ่อจำเป็นต้องทำงานสำคัญ

หล่อนละสายตาจากรูปแม่ ข้างๆ กันนั้นมีรูกว้างขนาดเท่าเหรียญบาทอยู่บนผนัง ทอดสายตาผ่านรูนั่นไปก็พอจะเห็นแสงวอมแวมของเทียนที่หล่อนจุดไว้ข้างเตียงนอนในห้องของตัวเอง ..

ทอดสายตาผ่านรูนั่นไปก็พอจะเห็นแสงวอมแวมของเทียนที่หล่อนจุดไว้ข้างเตียงนอนในห้องของตัวเองหล่อนลุกจากโต๊ะ ปลายเท้าบังเอิญเตะตะกร้าขยะใบเล็กๆ ล้ม เศษทิชชู่สีขาวกระจายเกลื่อนบนพื้นพรมแดงหล่อนยักไหล่ แล้วเดินออกจากห้องพ่อ