จวนจะครบกำหนดส่งอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น แต่ผมยังไม่สามารถเขียนเรียงความที่ทางบริษัทให้พนักงานทุกคนทุกระดับเขียนส่งได้แม้สักประโยคเดียว เขียนส่งเพื่อชิงรางวัลและร่วมกิจกรรมกับบริษัท จริงอยู่ว่าครั้งนี้บริษัทก็ยังไม่ได้บังคับให้ทุกคนต้องเขียนส่ง เพียงบอกว่าถ้าใครไม่เขียนส่งก็ต้องเข้ารับการพิจารณาโดยท่านประธานบริษัทเป็นรายๆ ไป แต่บริษัทก็ไม่มีข้อละเว้นให้กับคนที่ไม่ไปร่วมงานร่วมกิจกรรม โทษสูงสุดคือไล่ออกแบบไม่ต้องจ่ายเงินชดเชย และไล่ออกกันอยู่เป็นปกติ สำหรับผมนั้น ผมยังไม่พร้อมที่จะออกจากงานใดๆ ในขณะนี้

เป็นประจำทุกปี ปีละหลายๆ ครั้งที่ทางบริษัทให้พนักงานทุกคนทุกระดับเขียนเรียงความในหัวข้อนี้ส่ง ซึ่งผมก็ส่งบ้างไม่ส่งบ้าง หนักไปทางไม่ส่งเสียมากกว่า แต่ผมก็ไปร่วมกิจกรรมทุกครั้งไม่เคยขาด แม้จะเจ็บไข้ได้ป่วย กล้วยออกเครือเป็นช้าง เมียจะคลอดลูกก็ไม่เคยขาดเว้นแม้สักครั้งเดียว แต่ปีนี้อะไรๆ ก็ได้เปลี่ยนไปมาก เป็นปีที่พิเศษมาก ผมจึงต้องเคี่ยวเค้นเขียนออกมาเพื่อจะได้ส่งให้ได้

แม้ผมจะพยายามมาตลอดตั้งแต่ได้รับการแจ้งบอกไม่เคยวางว่างเว้นใดๆ แต่ผมก็ยังไม่สามารถใดๆ ทั้งสิ้น เรื่องราวของพ่อของผมในด้านที่ผมควรจะเขียนถึงผมก็เขียนส่งไปจนหมดแล้วในครั้งที่ผ่านๆ มา ส่วนด้านที่ไม่ควรเขียนออกมานั้น ผมตระหนักดีว่าไม่ควรไปแตะต้องใดๆ ทั้งสิ้น หากผมแตะต้องหรือเขียนออกไปมันย่อมส่งผลกระทบต่อพ่อของผมอย่างแน่นอน พ่อของผมไม่ใช่คนธรรมดาสามัญทั่วไป พ่อของผมเป็นคนมีชื่อเสียงระดับอำเภอ มีคนนับหน้าถือตาเป็นจำนวนมาก มีบารมีกว้างขวาง และข้องเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ถูกกฏหมายและผิดกฏหมายอยู่เป็นปกติของชีวิต ถ้าผมเขียนออกมาและรู้ไปถึงหูพ่อของผมหรือบริวารของพ่อของผมไม่รู้ว่าพ่อของผมจะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดไหน บริวารของพ่อของผมจะปล่อยผมไว้ให้ลอยนวลก็คงไม่ใช่เรื่องที่จะไปคาดหวังได้ ผมจึงไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี ครั้นจะเขียนเรื่องราวที่ใครๆ หลายๆ คนว่าเป็นเรื่องที่ควรเขียนที่ยังเหลือยังไม่ได้เขียนถึง เป็นเรื่องที่ดีที่พ่อของผมทำมาตลอดชีวิต ผมก็พบเห็นมาไม่เหมือนใครๆ ผมก็รับรู้คลุกคลีสัมผัสมาไม่เหมือนใครๆ ผมจึงอั่งอุกใจเหลือคณานับ

จวนจะครบกำหนดส่งอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้นผมจึงตัดสินใจเด็ดขาดที่จะเขียนเรียงความเรื่อง “พ่อของฉัน” ออกมา และเป็นเรื่องราวของพ่อของผมที่ผมไม่ควรเขียนไม่ควรแตะต้องเป็นอย่างยิ่ง หลังจากเคลียร์งานส่งสำนักงานเสร็จ ผมจึงเริ่มลงมือเขียนโดยพิมพ์กับคอมพิวเตอร์ ดังนี้

………………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………………..

……………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………….

…………………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………

เป็นเรื่องอัศจรรย์ใจต่อผมอย่างที่สุด ตะลึงงันตาค้างอย่างที่สุด ประโยคทุกประโยคที่ผมพิมพ์ลงไปในเรื่องราวของพ่อของผมที่ผมจะเขียนลงในเรียงความเรื่อง “พ่อของฉัน” ขณะที่พิมพ์ก็เป็นประโยคอย่างที่ผมตั้งใจทุกประการอยู่เลยนะ แต่ดูสิ ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น?!


About these ads